دیگه امکانش برام نیست سرم را زیر برف کنم . از کبوتر وکبوتر داری بگم
هر چی هم بخوای خودت رو به نفهمی بزنی حقیفت که گم نمیشه.
آهای که نمدونین نفهمی چه نعمت بزرگیه.
میتونی راحت کبوترات را بپرونی.میتونی توی قفسی که برا خودت ساختی خوش وخرم باشی .
اما اگه نتونستی خودت رو به نفهمی بزنی چی؟
این خشکسالی بد چیزیه بیایید با هم دعا کنیم برف بیاد.تا دوباره بتونیم
همه سرمون رو توش فرو کنیم.
درد و رنج دیگران را نبینیم.صدای کسی بگوشمون نرسه.آخه ما که سنگی نیستیم .اما قول میدیم بشیم.تلاش میکنیم فکر کردن از یادمون بره .تا شاید بتونیم دمی در آرامش باشیم.شاید
یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم.
گر چه در خویش شکستیم صدایی نکنیم.
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند.
طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم. زنده یاد دکتر علی شریعتی

